Góry Izerskie w Czechach. Szlaki na długi weekend

Góry Izerskie w Czechach. Szlaki na długi weekend

Jeżeli ktoś zastanawiał się po co jechać w Jizerské hory, to my odpowiadamy śmiało i jednogłośnie: są zjawiskowe i odpowiednie do weekendowych wędrówek. A do tego jest blisko z Polski i pięknie.

Góry Izerskie to część Sudetów leżąca na terenie Polski i Czech. Wybraliśmy część czeską, ponieważ niespełna rok wcześniej podczas podróży rowerowej przez czeskie Sudety urzekła nas tutejsza rzeczywistość. Hejnice, gdzie wróciliśmy na nocleg, to dla nas jedno z tych miejsc, które sentymentalnie we wspomnieniach prosiło się o powrót. Z kolei raz widziane stoki i wierzchołki czeskich Izerów intuicyjnie przyciągały naszą ciekawość i potrzebę doświadczania doskonałej przyrody.

Czeskie Góry Izerskie potwierdziły przeczucia o swojej wyjątkowości. Wspaniała surowa przyroda co kawałek zabiera wędrowca w inny świat: stromych kamienistych szlaków, skalnych wierzchołków, sięgających nieba lasów, emocjonujących skalnych podejść, huczących wodospadów, uspokajającej ciszy, rozległych torfowisk, zacienionych śniegowych stoków, krystalicznych strumyków, ćwierkających ptaków, kamienistych przepaści i malowniczych dolin otaczających szczyty.

Dla nas była to wspaniała opcja spędzenia długiego majowego weekendu i jednocześnie drugiej rocznicy ślubu. Góry Izerskie nie są wysokie (odwiedzone przez nas szczyty sięgają mniej więcej 800 – 1.000 m n.p.m.), a jednak dostarczają emocji i rozległych widoków. Bogata sieć szlaków pozwala na długie trekkingi poprzez łączenie ich ze sobą. Jeśli ktoś chce wędrować mniej intensywnie, może wybierać pojedyncze szlaki na pojedyncze wycieczki. Czeskie Góry Izerskie znajdują się zaraz przy południowo-zachodniej granicy z Polską, więc dla mieszkańców zachodniej lub południowo-zachodniej Polski nie jest to daleka, całodzienna wyprawa wykorzystująca dwa dni wolnego na sam przyjazd i wyjazd. To przemawia za wybraniem się tam na długi weekend.

1.Paličník (944 m n.p.m.) > Smrk (1124 m n.p.m.)

Drzewa były w tym przejściowym stanie, kiedy jeszcze nie wybudziły się z zimy. Pęczniały życiem, ale ciągle nie wypuściły go na zewnątrz. Wyżej znaleźliśmy wiele połaci zimnego śniegu. To były miejsca, które mieszały powietrze. Na nogach czuliśmy chłód, głowa była w zasięgu działania ciepła.

Lokalizacja: Należy kierować się znakami prowadzącymi do chaty dla turystów o nazwie Bartlova bouda (wschodni skraj miejscowości) w miejscowości Bílý Potok. Droga rozpoczyna się na wysokości 520 m n.p.m. Prowadzi stąd żółty szlak, który powoli wspina się przez las. Przez część drogi wędrówce towarzyszy Hájený potok. Potem szlak skręca w prawo i pnie się po zboczu w kierunku skalnego szczytu Paličníka, gdzie na drewnianej kładce znajduje się punkt widokowy na okolicę i pamiątkowy krzyż. Dalej w kierunku szczytu Smrk prowadzi szlak czerwony i niebieski, które biegną asfaltem po zalesionych grzbietach. Na sam Smrk dostaniemy się szlakiem niebieskim stromo wspinajacym się po kamieniach i drewnianych kładkach ponad drzewa . Na szczycie czeka wieża widokowa, z której rozpościera się rozległy widok na okolicę.

Długość szlaków: Bartlova bouda > Paličník: 3 km.  Paličník > Smrk: ok. 4,5 km. Łączna długość trasy: ok. 7,5 km (15 km w obie strony).

Czas przejścia: wędrówka w obie strony zajęła nam 5,5 godziny (w tym dwa dłuższe postoje).

Teren: grunt, kamienie, skały.

Paličník

Widok ze szczytu Paličníka

Szlak na Smrk

2.Ořešník (800 m n.p.m.) > Holubník (1071 m n.p.m)

Minęliśmy zabudowania Hejnic. Polna droga wywiodła nas na soczystą łąkę. Z dołu widzieliśmy zakrzywiony, skalisty szczyt Ořešníka. Wyglądał groźnie, zupełnie jak ostre grzbiety w wysokich górach, pomimo że ma tylko 800 m n.p.m.

Lokalizacja: W miejscowości Hejnice, tuż przy Kościele Nawiedzenia NMP, biegnie szlak czerwony, niebieski i zielony. Aby dostać się na Ořešník i Holubník należy podążać czerwonym szlakiem, który najpierw wybiega pomiędzy pastwiska, a potem wspina się przez las i dociera do dużego skupiska skał. Należy podążać wyznaczoną pomiędzy nimi ścieżką, aby po chwili dojrzeć pionową skałę z krzyżem wystającą ponad drzewa. Z Ořešníka rozlega się widok na Hejnice (w tym na prezbiterium i wieże kościoła). Podążając dalej lasem (najpierw płasko, potem dosyć stromo w dół) mija się wodospad Velký Štolpich. Należy wspiąć się powyżej wodospadu i podążyć dalej pod górę, aby dotrzeć do punktu widokowego Krásná Máří, a potem skał Ptačí kupy i na Holubník. Aby urozmaicić drogę powrotną można podążyć dalej czerwonym szlakiem wśród torfowisk na Sedlo Holubníku, skąd zielony szlak doprowadzi nas z powrotem do czerwonego w kierunku wodospadu.

Długość szlaków: Hejnice > Ořešník: 2,5 km. Ořešník > Velký Štolpich: 1,5 km. Velký Štolpich > Krásná Máří: 3 km. Krásná Máří > Holubník: 3 km. Holubník > Sedlo Holubníku: 1,5 km. Łączna długość trasy: ok. 11,5 km (23 km w obie strony).

Czas przejść: około 8 godzin.

Teren: kamienie, skały, asfalt, torfowisko.

Podejście na Ořešník

Widok na Hejnice (z kościołem Nawiedzenia NMP)

W drodze na Sedlo Holubniku

Velký Štolpich

3.Frýdlantské cimbuří (900 m n.p.m.)

Przeczekaliśmy, aż grupa turystów odejdzie dalej. Zostaliśmy tylko my i Černý potok. Jedliśmy kanapki, a powietrze pachniało ziemią, pod nogami szeleściły liście. Jedzenie na dworze jest cudowne. Wydaje się, że zjadamy zapachy i dźwięki. Razem z drugim śniadaniem chłonęliśmy całą okolicę.

Lokalizacja: Z miejscowości Bílý Potok prowadzi zielony szlak, który biegnie przez las. Mija wodospad Černý potok i wiedzie obok punktu widokowego Hajní kostel. Z czasem szlak staje się kamienisty. Na kolejnym rozdrożu należy kierować się stromo w górę szlakiem żółtym, który bezpośrednio doprowadzi do Frýdlantské cimbuří. Jest to zespół skał, z których rozlega się piękny widok na okolicę. Jedna ze skał znajdujących się bezpośrednio nad przepaścią jest dostępna dla turystów dzięki drabince prowadzącej na wąski szczyt.

Długość szlaków: Bílý Potok > Černý potok: 2,5 km. Černý potok > Hajní kostel: 1,5 km.  Hajní kostel > Frýdlantské cimbuří: 1,5 km. Łączna długość trasy: ok. 5,5 km (11 km w obie strony).

Czas przejść: około 5,5 godziny (z dłuższą eksploracją skał 🙂 ).

Teren: grunt, kamienie, skały.

Frýdlantské cimbuří. Po lewej skała z drabinką dostępna dla turystów.

Przed podejściem na Hajni kostel

Černý potok

Kościół w Hejnicach

Widok na zalesione izerskie stoki przecinają dwie barokowe wieże. Kościół w Hejnicach niczym w odległej krainie ubarwia krajobraz.

Historia Kościóła pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (basilica minor, bazylika mniejsza) związana jest ze średniowiecznym kultem maryjnym. Jak głoszą dawne podania, na terenie, gdzie stoi kościół, nad brzegiem rzeki Smědy, odpoczywającemu rzemieślnikowi przyśnił się niezwykły sen. Aniołowie powiedzieli mu, że jego schorowana rodzina wyzdrowieje, jeśli zdobędzie obrazek Matki Bożej i wróci z nim w to samo miejsce. Gdy obietnica dana we śnie spełniła się, do Hejnic zaczęli wędrować pielgrzymi, a nad Smědą stanęła najpierw drewniana kapliczka, potem kamienny kościół. Obrazek Maryi zastąpiła z kolei Jej figura.

Gdy protestantyzm zdominował życie religijne w Czechach, kościół został zamknięty. Nie zniechęciło to jednak pielgrzymów do dalszego wędrowania w kierunku cudownej figury Matki Boskiej. Tutejsza władczyni Katarzyna Reder poleciła przenieść figurę do pobliskiego frydlanckiego zamku. Kiedy został nawiedzony przez ogień, upatrywano w pożarze kary za przeniesienie Madonny. Za panowania kolejnych właścicieli, niejakich Gallasów, statuetka wróciła do Hejnic, a pielgrzymi ponownie przybywali do bazyliki.

Pod koniec XVII wieku rozpoczęto budowę klasztoru zakonu franciszkańskiego, który stoi tuż przy kościele. Dzisiaj funkcjonuje w nim Międzynarodowe Centrum Odnowy Duchowej.

Kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w swojej przeszłości był wielokrotnie przebudowywany. To, co widzimy obecnie, jest efektem XVIII-wiecznych prac pod kierunkiem tyrolskiego budowniczego Thomasa Haffeneckera. W sklepieniach głównej nawy widnieją barwne freski namalowane na początku XX wieku przez Andrzeja Krola.

Informacje praktyczne

Gdzie spać? Gdzie jeść?

Jizerské hory odwiedziliśmy w majówkę, śpiąc jedną noc w samochodzie (z racji tego, że pole namiotowe otwierane jest 1. maja, a my 30 kwietnia „zaliczaliśmy” już Paličník i Smrk). Od maja do końca września w Hejnicach działa kemping (Kemp Hejnice), na którym można wynająć domek, zalogować kampera lub rozbić namiot. Państwo z obsługi rozumieją i mówią nieco po polsku (strona internetowa kempingu: → AutoCamp Hejnice). W lecie w mieście działa odkryte kąpielisko z widokiem na Izery. W centrum Hejnic i wioski Bílý Potok jest kilka sklepów. W Hejnicach znajduje się też restauracja, gdzie serwują m.in. dobre czeskie piwa oraz pyszną pizzę. Pieniądze najlepiej wymienić przed przyjazdem (kantor znajduje się na granicy w Zawidowie). Przez Hejnice i Bílý Potok (końcowa stacja) jeździ pociąg z Frydlantu.

Przed bazyliką pw. Najświętszej Maryi panny w Hejnicach znajduje się kawiarnia oraz bezpłatny parking. Wstęp jest bezpłatny (chyba, że ktoś chce zwiedzać z przewodnikiem). W okolicy kościoła biegną szlaki piesze. Po północnej stronie nad bazyliką góruje szczyt Ořešník, z którego widać prezbiterium kościoła oraz jego wieże.

Przed wyjazdem szukaliśmy izerskich inspiracji w Internecie. Trafiliśmy na urzekające zdjęcia Karola Nienartowicza. To z Jego bloga zaczerpnęliśmy propozycje tras: →  http://karolnienartowicz.blog.pl/10-najpiekniejszych-szlakow-w-gorach-izerskich/

W Duecie po Świecie

Więcej czeskich Gór Izerskich: → Majówka w Górach Izerskich (Czechy) – Galeria zdjęć

Reklamy

2 uwagi do wpisu “Góry Izerskie w Czechach. Szlaki na długi weekend

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s